علیرغم سفر در زمان بطور مداوم، کمتر پیش می آید که اربابان زمان در دکتر هو با همتایان خود از دهه های هفتاد، هشتاد یا نود دیدار کنند. در دنیای ما دلیلش مشخص است: خیلی از بازیگران قدیمی زنده نیستند، یا سنشان بالا رفته است. ولی در دنیای دکتر هو دلیلی که چرا دیوید تننت با ویلیام هارتنل رو به رو نمی شود، حتی بیشتر مشخص است. و این دلیل همه اش مربوط به یک ستاره ی در حال انفجار است.
در حال حاضر، برای دکتر هو خیلی ساده است که در یک خط مستقیم باشد. در غیر این صورت، کریستوفر اکلستون را می دیدیم که با پیتر کاپالدی دعوایش شده است و مت اسمیت با کالین بیکر پاپیون هایشان را مقایسه می کردند. پارادوکس هایی که بوجود می آمد غیر قابل تصور و جمع کردن بازیگرها بدور هم غیر ممکن می شد.
ولی یکی از کاربران ردیت با نام SteamDelta، بتازگی نظریه ای را منتشر کرد که در آن به خوبی دلیل مواجه نشدن غیر منظم اربابان زمانی که تاردیس دارند، با یکدیگر یا همتایان دیگر خودشان را توجیه کرده بود.
تاردیس ها انرژیشان توسط چشم هارمونی The Eye of Harmony تامین می شود. سیاهچاله ای که در دل گلفری و محافظ و تقویت کننده ی این سیاره است. پیش از این مطرح شده است که همه ی تاردیس ها به این سیاهچاله متصلند. بنظرم چیزی که باعث می شود تاردیس ها از خط زمانی خودشان عبور نکنند، چشم هارمونی است. وقتی دکتر گلفری را ترک می کند و یک سال در تاردیس می گذرد، یک سال هم در گلفری می گذرد و اگر او در تاردیسش به چشم هارمونی برگردد، تنها می تواند به لحظه ای از گلفری برسد که با آن همگان است.
چه کسی تنها مسافر زمانی است که دکتر را غیر منظم ملاقات می کند؟ ریور سانگ که با تاردیس سفر نمی کند.
چشم هارمونی – Journey to the Center of the TARDIS
به این دلیل است که هر نسخه ی مستر و دکتر همیشه در خط زمانی مشابه که هر کدام در تجسم فعلیشان هستند یکدیگر را ملاقات می کنند. در همین میان، مسافران زمان دیگر مثل چهره ی بو یا ریور سانگ، کمتر با خط زمانی دکتر همگام می شوند.
چشم هارمونی اولین بار در The Deadly Assassin که یکی از ماجراهای دکتر چهارم بود معرفی و بعدها در فیلم تلویزیونی دکتر هشتم نشان داده شد. بعد از آن دکتر یازدهم در اپیزود «سفر به مرکز تاردیس Journey to the Center of the TARDIS» آن را اینگونه توصیف کرد: یک ستاره ی منفجر شده در حال تبدیل شدن به یک سیاهچاله…ستاره رو از مدارش جدا می کنی، آن را در یک حالت زوال دائمی تعلیق می کنی.
چشم هارمونی در فیلم تلویزیونی دکتر هو ۱۹۹۶
شاید در اینجا سوالی مطرح شود که «پس تمام آن دفعاتی که دکترها یکدیگر را ملاقات کردند چه؟ مطمئنا در آن زمان تاردیس ها از خط زمانی خودشان خارج شدند؟»
خوشبختانه این کاربر، جوابی هم برای این سوال آماده کرده است:
چه وقت دکترها یکدیگر را ملاقات کردند؟ در Three Doctors این اتفاق در دوره ی دکتر سوم رخ داد. دکتر هیچ دانشی از آینده ی خودش نداشت و گذشته های خودش را بدون استفاده از تاردیس در خط زمانی خودش کشید.
در The Five Doctors، یک بار دیگر همدیگر را ملاقات کردند و دوباره بدون تاردیس هایشان توسط قاشق زمان Time Scoop از خط زمانی خودشان بیرون کشیده شدند.
درباره ی اپیزود ویژه ی پنجاه سالگی هم جواب بسیار واضح است. مومنت این امکان را ایجاد کرد تا دکتر با چهره های دیگر خودش رو به رو شود و به خط زمانی دکتر جنگ وارد شده و به جنگ زمان برگردند.
حالا دیگر دلیلی که باعث می شود تا اربابان زمان خارج از خط زمانی حال حاضرشان با یکدیگر رو به رو نشوند، چیزی بیشتر از سخت بودن جمع کردن همه ی بازیگران به دور یکدیگر یا در قید حیات نبودنشان است. و به این سوال که «چرا دکتر هرگز در طی این سال های بعد از جنگ زمان، به گلفری قبل از جنگ برنگشت» هم پاسخ داده شد.
